De Psychologische Spiegelwet

In mijn vorige blog hebben we uitgebreid gekeken naar de biologie achter spiegelen. We zagen hoe spiegelneuronen en fysiologische resonantie ervoor zorgen dat honden en paarden direct reageren op onze ademhaling, hartslag en spierspanning. We concludeerden toen ook dat een dier geen paranormale blauwdruk van onze ziel is, en dat de aanname dat 'alles constant een spiegel is' kan leiden tot onzuivere projecties en schadelijke schuldgevoelens bij de cliënt. Betekent dit dat De Spiegelwet onbruikbaar is binnen coaching? Absoluut niet! De Spiegelwet (en dan wel de psychologische variant ervan) is een prachtig en waardevol concept, mits we het zuiver toepassen. Waar de biologie verklaart hóé het zenuwstelsel van het dier fysiek resoneert, verklaart de Spiegelwet wát de mens psychologisch met die reactie doet. Ze vallen elkaar niet af, maar vullen elkaar perfect aan: de biologie vormt de nuchtere thermometer, de Spiegelwet functioneert als de röntgenfoto van de psyche.

De psychologische spiegelwet houdt in dat de buitenwereld een spiegel is van je binnenwereld. Gedrag, eigenschappen of situaties van anderen die jou diep raken, weerspiegelen vaak onbewuste delen, verlangens of weggestopte emoties van jezelf.

De wet onderscheidt over het algemeen vier basisvormen van spiegelen:

• Directe spiegel: Wat je irriteert aan een ander, bezit je vaak zelf (maar wil je niet zien).

• Invalide of compenserende spiegel: Je ergert je aan iemand die grenzeloos is, omdat jij je eigen grenzen juist té strak bewaakt.

• Verlangen-spiegel: Je voelt jaloezie of bewondering omdat de ander iets doet wat jij diep vanbinnen ook wilt, maar jezelf niet toestaat.

• Behandelingsspiegel: Hoe anderen jou behandelen, is vaak een reflectie van hoe jij jezelf behandelt of over jezelf denkt.

Kortgezegd: in plaats van de schuld bij de ander te leggen, gebruikt deze filosofie irritaties en triggers als persoonlijke richtingwijzers om jezelf beter te begrijpen.

1. Wat is de psychologische Spiegelwet in Coaching, Nu Echt?

De psychologische Spiegelwet is een diepgaand psychologisch principe dat rust op projectie en schaduwwerk. Het stelt dat onze emotionele reactie op de buitenwereld — (en in dit geval op het gedrag van een paard) — een directe weerspiegeling is van onze eigen binnenwereld.

Het cruciale verschil met pure biologie is de aanwezigheid van een innerlijke trigger. De Spiegelwet treedt pas in werking zodra het gedrag van het dier een persoonlijke, emotionele rimpeling teweegbrengt bij de coachee.

Wanneer een paard zoals Celeborn bijvoorbeeld weigert mee te lopen, is dat in eerste instantie pure biologie (zoals een reactie op de omgeving). Maar als de cliënt zich door die weigering plotselinge intens afgewezen, gefrustreerd of onzeker voelt, dan is dát specifieke gevoel de psychologische spiegel.                     

Het gedrag van het paard legt een blinde vlek bloot.

De coaching vraag verschuift dan van

'Wat probeert het paard mij te vertellen?'

naar

'Waarom raakt dit gedrag mij zo diep?'.

2. Waar Ligt de Grens? De Drie Realiteiten

Om te voorkomen dat we doorslaan in een spirituele over-interpretatie waarin elke beweging van een paard angstvallig wordt geanalyseerd, moeten we als professioneel coach een heldere grens trekken. We kunnen de realiteit in de arena opdelen in drie strakke categorieën:

• Categorie A: De neutrale realiteit (Geen spiegel) – Er waait een briesje door de arena of er rijdt in de verte een tractor voorbij. Dit zijn simpelweg feitelijke gebeurtenissen in de fysieke wereld zonder diepere psychologische betekenis.

• Categorie B: De autonome realiteit van het dier (Geen spiegel) – Het paard schudt zijn hoofd vanwege een vlieg, of loopt weg omdat hij dorst heeft. Dit is de biologische, zelfstandige behoeftewereld van het dier. Als coach en cliënt dit neutraal kunnen observeren, is er geen sprake van een actieve spiegeling.

• Categorie C: De emotionele resonantie (De échte spiegel) – Het dier vertoont gedrag (autonoom of via biologische resonantie) én de cliënt reageert daar intern met een intense emotie, irritatie of aanname op. Nu treedt de Spiegelwet in werking.

De Gulden Regel voor Spiegelcoaching:"Een dier spiegelt de mens pas op het moment dat het gedrag van het dier een innerlijke rimpeling teweegbrengt in het water van de coachee. Zonder die emotionele reactie is het gedrag van het dier simpelweg het gedrag van het dier."

3. Even nog een keer de Praktijk in Beeld: Projectie versus Resonantie zoals in het eerste Blog omschreven.

Hoe dun de scheidslijn is tussen een foutieve, dwingende projectie en een zuivere, helpende benadering, wordt perfect duidelijk in de bovenstaande casus. Hierin zie je hoe we de biologische realiteit van het paard eren, terwijl we tegelijkertijd de ruimte openen voor de innerlijke bewustwording van de cliënt.

Wanneer we de biologie negeren (zoals in Categorie A van de projectie-afbeelding), leggen we een zware, mentale druk bij de cliënt neer, wat kan leiden tot spiritueel schuldgevoel ('Het paard loopt niet, dus mijn energie is toxisch').

Kiezen we voor de juiste aanpak (zoals in Categorie B van de resonantie-afbeelding), dan ontrafelen we de situatie in drie nuchtere stappen: we sluiten omgevingsfactoren uit, analyseren de menselijke fysiologie en leggen de neurologische lus uit. Zodra de cliënt zich bewust wordt van haar eigen fysieke spanning en herkenbare patronen, en haar ademhaling laat zakken, pikken de spiegelneuronen van het paard die rust op. Het paard blaast uit en loopt mee. Dit is waar biologie en bewustwording elkaar ontmoeten: de cliënt ervaart direct in haar lichaam hoe groot de impact van haar innerlijke staat is op haar omgeving.b

4. De Twee Invalshoeken "Om als coach te allen tijde zuiver te kunnen handelen, is het helpend om de twee 'spiegels' als twee verschillende instrumenten in je arsenaal te zien.

"Hieronder plaatsen we de visuele concepten in de arena direct naast elkaar:

• 

• 

De Twee Spiegels in de Arena - Biologisch Spiegelen vs De psychologische Spiegelwet

De Thermometer (Biologisch spiegelen):

Wat is er nú aan fysieke spanning aanwezig?

 De Röntgenfoto (De Psychologische Spiegelwet)

Waarom triggert het gedrag van het paard jou zo diep?

Kenmerk	Spiegel 1: Biologisch Spiegelen (De Thermometer)	Spiegel 2: De psychologische Spiegelwet (De Röntgenfoto)
Basis	Neurowetenschap, biologie & autonoom zenuwstelsel.	Psychologie (projectie & schaduwwerk) & spiritualiteit.
Werking	Onbewuste, fysieke en emotionele resonantie via spiegelneuronen.	Bewustwording van blinde vlekken via een innerlijke emotionele trigger.
In de praktijk	Het zenuwstelsel van de mens en het paard Celeborn tunen direct op elkaar in (hartslag, ademhaling, spierspanning).	Celeborn vertoont gedrag en de cliënt ervaart een intense innerlijke reactie of aanname naar aanleiding van dat gedrag.
Functie	De Thermometer: Het laat puur objectief zien wát er nu in het huidige moment aan spanning of rust in de ruimte aanwezig is.	De Röntgenfoto: Het nodigt uit tot diepe zelfreflectie en innerlijk onderzoek naar de psychologische oorzaak.
De Grens	Dit is de pure, autonome realiteit. Het verklaart dát er fysiologisch iets gebeurt, maar geeft uit zichzelf geen psychologische betekenis.	Niet de hele wereld is een spiegel. Alleen datgene wat jou emotioneel diep raakt, opent de deur naar je schaduwkanten.

5. Het Fundamentele Verschil in Houding

Het toepassen van de Spiegelwet vraagt dus om een fundamenteel andere innerlijke houding van zowel de coach als de coachéé. Waar projectie betekenis opdringt aan het dier, begint werkelijke resonantie bij zuivere waarneming en openheid.

Bij projectie zijn we enkel bezig met onze eigen overtuigingen, angsten en de drang naar controle. Dit creëert afstand en weerstand, en het haalt ons volledig weg uit het hier en nu. Bij echte resonantie stemmen we af op onze eigen staat én hebben we oprechte, oordeelloze aandacht voor wat het paard laat zien. Er ontstaat verbinding, vertrouwen en een waardevolle ontmoeting.

Conclusie: De Synergie in de Arena

Biologisch spiegelen en de psychologische spiegelwet sluiten elkaar niet uit; ze versterken elkaar juist tot een krachtige synergie. De biologie is de onmisbare, wetenschappelijke fundering van ons vak. Het geeft dier ondersteunde coaching, haar nuchtere bewijskracht, en beschermt het dier als een autonoom wezen met een eigen belevingswereld. De Spiegelwet nodigt de coachéé vervolgens uit om een stap dieper te gaan en de fysiologische thermometer te vertalen naar een röntgenfoto van de ziel.

Wanneer een coach het haarscherpe zintuiglijke vermogen van een dier kan scheiden van de psychologische projecties van de cliënt, ontstaat er pure magie in de arena. Paarden en honden fungeren dan niet langer als een soort van mystiek raadsel, maar als de meest integere gidsen die we ons kunnen wensen. Zij tonen ons de weg naar binnen — mits wij hun signalen met diep respect, nuchtere professionaliteit en een open, compassievol hart durven te vertalen.

Mijn wens voor het vakgebied coachen in samenwerking

met de dierenwereld en de natuur.

Ik wens dat het verschil nu duidelijker is, en er geen vergissingen meer gemaakt zullen worden. Daarmee plaatsen we de dierenwereld naast ons, en niet voor ons of onder ons. Ze zijn een liefdevol voorbeeld, geen menselijk gebruikstool. Het is tijd dat we in gaan zien dat de dierenwereld er is om ons te helpen, en veel geschenken uitdeelt die we nu nog vaak over het hoofd zien.

Hoewel woorden en kaders helpen om ons verstand te voeden, ontstaat de werkelijke magie pas als we de theorie durven los te laten. Probeer alles eens vanuit het nulpunt te bezien, op het moment van de tijdlijn waarin je je begeeft. En dan met alle zintuigen die je hebt, dus niet alleen je ogen.

Zien is immers meer dan alleen kijken. Leer voelen met jouw energievelden, die in werking treden in samenwerking met de neuronen vanuit je brein, je hart en je lichaam. Wij geven deze training al ruim 20 jaar, en het heeft al zoveel mensen diepe inzichten gegeven.

Volgend blog gaat over Observatie vanaf het nulpunt, alles in rust en kalmte, tijdloos zoals de dierenwereld.

Wil je in de toekomst meer weten en inzichten ontvangen over observatie vanuit het 0 punt, hou onze trainingen dan gewoon in de gaten.

Liefs, Monique

Wat is nu éigenlijk spiegelen

Zijn er misschien meerdere vormen?

Klopt het wel wat iedereen nu opeens zegt, en doet? JA en NEE, In de pop-wetenschap en coaching wereld zijn spiegelneuronen een soort 'magische cellen' geworden die gedachten kunnen lezen. Maar wat is spiegelen biologisch gezien nu écht? 

Hieronder de verschillende vormen van spiegelen op rij.              Overzicht van de vormen van spiegelen

Vorm van spiegelen	Wat houdt het in?	Wat gebeurt er in het brein/ de psyché?	Link met spiegelneuronen?
1. Motorische Mimicry (Onbewust fysiek spiegelen)	Het automatisch overnemen van iemands houding, gebaren of spreektempo tijdens een goed gesprek (het 'kameleon-effect').	Biologische basis. Gestuurd door het spiegelneuronensysteem. Het brein simuleert de motoriek van de ander om verbinding en veiligheid te creëren.	Directe link met het motorische spiegelneuronensysteem.
2. Emotionele Besmetting (Emotional Contagion)	Het direct overnemen van de emotionele staat van een ander (bijv. stress voelen als je een kamer vol gestreste mensen binnenloopt).	Empathische basis. Spiegelneuronen in onder andere de premotorische cortex werken hier nauw samen met het limbisch systeem (het emotiecentrum van het brein).	Sterke neurologische link via emotionele simulatie. Directe, anatomische verbinding van het spiegelneuronensysteem
3. Gedragsmatig/ Strategisch Spiegelen (Bewuste techniek)	Het bewust nadoen van de houding of woorden van een ander om sneller vertrouwen (rapport) op te bouwen. Veelgebruikt in verkoop, NLP en management.	Aangeleerd, cognitief gedrag. Dit gebeurt vanuit de prefrontale cortex (bewust plannen). Je activeert hiermee doelbewust de evolutionaire herkenning van gelijkenis bij de ander.	Indirecte link (het maakt gebruik van de automatische, biologische reactie van de ander).
4. Therapeutisch Spiegelen (Reflecteren en validatie)	Het verbaal teruggeven van de essentie van wat de ander zegt of voelt (bijv.: "Ik hoor dat je hier veel frustratie bij voelt...").	Hogere cognitieve empathie. Dit draait om Theorie of Mind: het bewust begrijpen wat de ander denkt of voelt. Het brein gebruikt hiervoor hele andere netwerken (zoals de temporopariëtale junctie), niet het motorische spiegelneuronensysteem.	Geen directe link met spiegelneuronen.

Het paard en de hond als voorbeeld: Niet altijd een spiegel

Dieren zenden onbewust subtiele lichaamssignalen en emoties uit. Pas wanneer jouw eigen spiegelneuronen (de hersencellen die acties en basisemoties van anderen in jouw eigen brein nabootsen) deze signalen opmerken en herkennen, ontstaat er voor jou daadwerkelijk een 'spiegelingseffect'.

·       Subtiele communicatie: Dieren (zoals honden en paarden) pikken jouw fysiologische en emotionele veranderingen haarfijn op en reageren daarop. Dit word in therapieën doelgericht een rol gegeven.

·       Gedragsreflectie: Als jij stress hebt, zend je andere signalen uit (zoals een hogere hartslag, snellere ademhaling of spierspanning) dan wanneer je ontspannen bent. Het dier past zijn gedrag simpelweg aan op die fysiologische signalen.

·       Biologische barrières: Jouw spiegelneuronen kunnen alleen datgene herkennen en verwerken waarvoor de neurale paden in jouw eigen brein al aanwezig zijn. Je herkent angst of vreugde bij een hond omdat die basisemoties biologisch op de jouwe lijken. Specifiek diergedrag (zoals het kwispelen van een hond of het platleggen van de oren van een paard) resoneert echter niet direct in je spiegelneuronen, tenzij je dit gedrag door ervaring hebt leren begrijpen.

De specifieke rol van de hond en het paard

·       Honden: Honden scannen menselijke gezichtsuitdrukkingen en reageren direct op onze stresshormonen (zoals cortisol) en hartslag.

·       Paarden: Als vlucht- en prooidieren zijn paarden extreem gevoelig voor spierspanning en ademhaling in hun omgeving, waardoor ze jouw innerlijke fysieke staat direct weerspiegelen in hun eigen spanning.

·       De fysiologische lus: Het dier reageert op jouw fysieke spanning -> jij ziet die reactie -> jouw brein interpreteert dit -> jouw eigen spanning neemt toe of af.

Kortom: een dier kan van alles uitzenden, maar het 'spiegelen' wordt in jouw brein pas een bewuste ervaring zodra jouw eigen hersenen de signalen

herkennen en eraan betekenis geven.

De misvatting: "Alles is een spiegel"

De bewering dat dieren jou op elk moment psychologisch spiegelen is wetenschappelijk onjuist en strookt niet met de biologische realiteit. Het idee dat dieren continu fungeren als een "loepzuivere spirituele spiegel van de menselijke ziel" is grotendeels een populaire romantisering en een marketinghype binnen de coaching wereld. Hoewel spiritualiteit en psychologische projectie een heel ander soort bespiegeling vormen — waar ik in een volgend blog dieper op inga — worden deze concepten hier vaak mee verward.

Hoe Spiegelneuronen Werken in Therapie

De psychologie achter neutraal spiegelen

Dat mensen dit tegenwoordig toch massaal geloven, komt door een aantal psychologische mechanismen:

1. Vermengen van biologie met antropomorfisme: Mensen hebben de sterke neiging om menselijke eigenschappen en motivaties op dieren te projecteren. Als een hond wegloopt omdat hij een vogel ziet, of als een paard met zijn oren wappert vanwege een vlieg, interpreteren populaire coaches dit soms onterecht als: "Het dier spiegelt jouw onrust of jouw drang naar vrijheid." Dit negeert de eigen motivatie en de biologische behoeften van het dier.

2. Eigen overlevingsdrang is leidend: Een dier reageert primair vanuit zijn eigen belevingswereld en overlevingsinstinct. Paarden zijn prooidieren en scannen continu de omgeving op roofdieren. Als een paard schrikt, reageert het vaak op een ritselend blaadje of een onbekende geur, en niet omdat het op dat exacte moment jouw diepste jeugdtrauma staat te spiegelen.

3. De Confirmation Bias (Bevestigingsvooroordeel): Mensen onthouden alleen de momenten waarop het gedrag van het dier toevallig perfect aansluit bij hun eigen emotionele staat. Als jij verdrietig bent en je hond komt toevallig bij je liggen, zie je dat als 'bewijs'. Dat diezelfde hond op tien andere momenten dat je verdrietig was gewoon achter een bal aan rende of lag te slapen, vergeet ons brein voor het gemak.

De gevaren van de spiegel-trend in coaching

Wanneer coaches puur biologisch diergedrag verkeerd interpreteren als een spirituele boodschap, creëren ze een onveilige situatie. Dit kan grote emotionele schade aanrichten bij zowel de cliënt als het dier. We moeten daarom dringend verschuiven van onzuivere projectie naar zuivere, neurologische observatie.

·       Schade aan de mens: Cliënten krijgen onterecht een schuldgevoel aangepraat. Als een paard wegloopt, zegt de coach: "Zie je, je bent niet authentiek." Terwijl het paard wellicht gewoon dorst heeft of schrikt van een geluid buiten de bak. De cliënt voelt zich afgewezen door een dier dat "altijd de waarheid zou spreken".

·       Schade aan het dier: Het dier wordt gereduceerd tot een therapeutisch instrument en verliest zijn eigen identiteit. Zijn legitieme signalen van stress, pijn, angst of simpelweg verveling worden genegeerd en platgeslagen tot een "boodschap voor de mens".

Het Verschil: Projectie versus Resonantie

	De Misvatting (Spiritueel Spiegelen)	De Werkelijkheid (Neurologische & Fysiologische Resonantie)
De aanname	Het paard of de hond spiegelt continu jouw psychologische en emotionele blauwdruk.	Het dier reageert puur op fysiologische microsignalen (hartslag, spierspanning, ademhaling).
De trigger	Jouw onbewuste emotie, verborgen trauma of gebrek aan 'authenticiteit'.	Directe omgevingsprikkels (geluid, geur) óf de fysieke stress-signalen die jij op dat moment uitzendt.
Jouw brein	Vangt een "magische" boodschap op van het paard.	Jouw spiegelneuronen resoneren alleen als je de reactie herkent.
focus	Alles draait om de mens (antropocentrisch).	Het paard reageert vanuit zijn eigen overlevingsdrang.

Hierbij een casus van een herkenbaar praktijkscenario, waarin je precies het verschil ziet tussen, gevaarlijke projectie, en zuivere neurologische resonantie – spiegelen.

"De Blokkerende Ruin" De Situatie Cliënt Linda (42) komt voor coaching omdat ze vastloopt in haar werk; ze durft geen grenzen aan te geven richting haar leidinggevende. Coach Anja neemt Linda mee de bak in bij de 12-jarige ruin, Storm. Anja vraagt Linda om Storm aan de hand mee te nemen in een actieve stap. Linda pakt het touw beet. Na drie stappen gooit Storm zijn hoofd omhoog, zet zijn achterbenen in de grond en weigert pertinent nog een stap te verzetten.

Scenario A: De Foutieve Aanpak (Spiritueel Spiegelen/ Projectie) Coach Anja kijkt naar Storm en zegt direct tegen Linda: "Kijk wat Storm doet. Hij zet zijn hakken in het zand. Storm spiegelt nu jouw innerlijke blokkade. Omdat jij op je werk je grenzen niet durft aan te geven, laat het paard jou nu zien hoe het voelt om 'nee' te zeggen. Hij weigert te lopen omdat jij diep vanbinnen ook blokkeert. "Het effect op Linda: Linda voelt zich schuldig en gefrustreerd. Ze denkt: "Ik doe het weer fout, zelfs dit paard wil niet met mij mee." Ze raakt nog meer gestrest en trekt zich emotioneel terug. De fout van de coach: Anja negeert de biologie van het paard en gebruikt het dier als een menselijke metafoor. Dit is psychologische projectie en kan Linda emotioneel beschadigen.

Scenario B: De Juiste Aanpak (Neurologische Resonantie & Biologie) Jij staat als professioneel coach in de bak en pakt het heel anders aan. Je analyseert de situatie in drie nuchtere stappen: Stap 1: Sluit paard-factoren uit (Biologie) Je kijkt naar Storm. Je ziet dat zijn oren richting de hoek van de bak gedraaid zijn waar net een tractor voorbijrijdt. Ook zie je aan zijn strakke kaaklijn dat hij spanning opbouwt door de omgeving, niet door Linda.

Stap 2: Analyseer de menselijke fysiologie. Je kijkt naar Linda. Omdat zij spanning voelt over de oefening, heeft ze haar ademhaling hoog zitten en houdt ze het leidtouw heel strak en kort vast. Haar spierspanning is hoog.

Stap 3: Leg de neurologische lus uit aan Linda. Je zegt tegen Linda: "Storm hoort de tractor buiten en wordt alert. Omdat hij alert is, reageer jij onbewust door je ademhaling vast te zetten en het touw strakker te pakken. Storm voelt die plotselinge spierspanning via het touw en jouw lichaamstaal. Omdat paarden prooidieren zijn, denkt zijn brein nu: 'Als zij zo aanspant, is er écht gevaar.' Daarom stopt hij met lopen." De interventie via Spiegelneuronen: Jij vraagt Linda om haar schouders te laten zakken, diep uit te ademen naar haar buik te ontspannen en het touw wat langer te laten. Linda doet dit. Haar spierspanning daalt. Storm merkt dat de druk van het touw valt en dat de mens naast hem ontspant. Zijn eigen spiegelneuronen pikken deze fysieke rust op. Hij blesst (blaast uit) en loopt weer ontspannen mee. Het leereffect voor Linda: Linda leert hoe enorm veel impact haar fysieke spanning heeft op haar omgeving. Ze krijgt geen schuldgevoel, maar een concreet neurologisch en fysiologisch inzicht dat ze ook op haar werk kan toepassen (haar eigen spanning reguleren).

Wanneer we iemand anders een emotie zien ervaren of een handeling zien uitvoeren, lichten in onze eigen hersenen dezelfde gebieden op alsof we het zelf meemaken. Dit neurologische proces zorgt voor empathie en verbinding, wat we psychologisch of emotioneel omschrijven als 'resonantie'. (Spiegelen – werkende spiegelneuronen)

Hierbij nog even een tekening met mens en paard, projectie en resonantie uitleg!

Conclusie

De connectie tussen mens en dier is prachtig, zeker diepgaand en wetenschappelijk bewezen reëel. Een paard of hond is geen soort van paragnost die jouw ziel doorlicht; het zijn prachtige biologisch organisme dat vlijmscherp reageert op tastbare, fysiologische signalen in het moment op de tijdlijn. Ook reageren ze vlijmscherp op niet voor ons niet tastbare signalen, maar dat komt naar voren in ons volgende Blog (De Spiegelwet) Wanneer we stoppen met het projecteren van onze eigen trauma’s en emotionele staat op dieren, ontstaat er pas échte ruimte voor zuivere communicatie. Zo beschermen we de cliënt tegen valse schuldgevoelens en respecteren we het dier om wie het werkelijk is:

het zijn prachtige autonome wezens met een eigen belevingswereld. Daarbij geloven wij ook dat dieren ons voorbeeld zijn en ons veel kunnen leren, en zeker een diepere uitleg als spirituele wezens beslaan. Maar het is belangrijk dat we alles wel zuiver en goed benoemen wat we aan het doen zijn, met behulp van de dierenwereld en niet in gebruik van de dierenwereld. Daar slaan we anders de plank weer mis.

Spiegelen is niet hetzelfde als projecteren. Waar projectie een betekenis oplegt, begint resonantie bij werkelijk waarnemen, begrijpen en afstemmen. Dus laten we het goed doen voor dier en mens.

De Spiegelwet, Spiritualiteit & Psychologische Projectie, wat ook een mooi concept is, ga ik het uitgebreider over hebben in het volgende Blog.

Liefs Monique Ros en de dieren!